Unfortunately, the 'Flux de Bouche' CD is out of print.
However, you can freely download all tracks and some of the scores on Ubuweb

PRESS/PERS/PRESSE/STAMPA


A beautifully packaged CD of so-called sound or noise poetry in the grand dadaistic tradition, complemented by a technically flawless, Olympian performance of wild glottal acrobatics by the impish Dutchman with the un-dike-able throat, Jaap Blonk.
Blazin' Auralities

Blonk has succeeded to produce a coherent balance between his own compositions and the historical roots of the sound-poetry genre.
Vital Weekly

The title piece, which translates more or less as "flow of the mouth" is a purely improvised tour de force, with Blonk letting fly and seemingly covering every sound known to man (and a few perhaps hitherto unknown) in just over three minutes. But the most extreme piece is the closing "Brüllt", written by celebrated Dadaist Tristan Tzara. A nine-minute repetition of a single word (apparently translatable as either "roar" or "scream"), Blonk first roars and then screams at an increasingly frenetic pace until about the six minute mark, when his physical and even mental well-being seems to be in question.
Option Magazine

I'm not too sure how to take this. If it's serious (which it could well be), then it's way over my head. If it's a little more light hearted - I love it.
Impulse

Blonk's work is witty, it is charged with tension. And it's international to boot, as it short-circuits any language barrier. There may be a certain looseness about the pieces themselves, but his approach is one of dedication and preciseness. Exactly because he leaves overt meaning and melody behind, he turns his voice into an instrument. Indeed. An inspiring experience.
Experimental Musical Instruments

It's a noble concept and the packaging is priceless, though I don't know whether I could honestly recommend it to the non-brain damaged.
MFTEQ

Hier neemt Blonk je mee op reis door een even fantastisch als onherbergzaam landschap.
Trouw

In de rest van het repertoire, grotendeels van Blonk zelf, wordt gedemonstreerd wat mondholte en strottehoofd zoal produceren kunnen. En dat is niet gering.
NRC Handelsblad

Schitterende klankgedichten van dadaïstische dichters, maar ook van Blonk zelf, mee te lezen in het verzorgde tekstboekje. Flux de Bouche stroomt als water, soms sinister sissend zoals in Glasslass van Dick Higgins, soms kolkend als in Ango Laïna van Blümner.
Opscene

Blonks stembeheersing is fenomenaal. De varianten tussen zingen en spreken zijn bij hem talrijk en zijn voordracht is ondanks alle abstractie uitermate suggestief.
De Volkskrant

Flux de Bouche is de goedgekozen titel van zijn solo-album, waarop Blonk een dik uur lang de meest onwaarschijnlijke geluiden uit zijn binnenste tovert.
MAN

Speels, poëtisch, brutaal, prikkelend zijn toepasselijke omschrijvingen voor deze cd, die vraagt om actief luistergedrag. De creaieve luisteraar kan veel plezier putten uit de zestien hoogstandjes op Flux-de-Bouche, die het verdient beluisterd en herbeluisterd te worden tussen al het minder genuanceerd vocaal geweld dat op ons wordt losgelaten.
Jazz Freak

"Flux-de-Bouche" ist ein Staalplaat-Highlight der ganz besonderen Art, eine der extremsten Hörherausforderungen überhaupt, wirklich nichts für nur so nebenbei. Blonks Zungenfertigkeit ist stupend, von minuziösester Disziplin und von markerschütternder Abstrusität.
Bad Alchemy

Psychopatisch anmutende "Anfälle" die zunächst eher einer spastischen Störung denn ernstgemeinter Kunst als Ausdrucksform gleich kommen.
Intro

Bei den 16 Stücken wird oft so ein intensiver Grad erreicht, dass mir die Sinne schwinden. Das bewusste Hören wird durch die Sorgfalt, die Jaap Blonk walten liess, gefördert, ohne in akademische Starrheit zu verfallen. Das merke ich bei einem so oft interpretierten Stück wie "Seepferdchen und Flugfische" von Hugo Ball - ich kann mir Lautpoesie nicht lebendiger vorstellen.
Odradek

...dimostrando col solo ausilio delle proprie cordi vocali (senza trattamenti elettronici) le infinite possibilità di questa insolita disciplina, in cui la "poesia" assume le forme di linguaggi inventati, fantasiosi scioglilingua e incredibili acrobazie della laringe. Grottesco, giocoso e istruttivo (tutti i testi sono inclusi nella copertina).
Rumore

Tutta la compilazione è, ad ogni modo, pervasa da giocosa ilarità, soffusa irreverenza e geniale fantasia.
Music Club




Jaap Blonk
voice solo

Recorded Oct-Dec, 1992
Amsterdam

Produced by
Jaap Blonk

Photographs by
Arthur Nieuwenhuijs

Design by
Yvonne Willems





no electronics have been used
on the voice sound




Seepferdchen und Flugfische (text: Hugo Ball)
just a thought
der minister I
glasslass (text: Dick Higgins)
Ango laïna (text: Rudolf Blümner)
Rhotic (Phonetic Etude #1)
Popocatepetl
Darg
DINA SORE (text: Robert Wilson)
Axtherastical (text: Guy de Cointet)
der minister II
Totenklage (text: Hugo Ball)
Frictional (Phonetic Etude #2)
Flux-de-Bouche
Mnemosyne
(brüllt) (text: Tristan Tzara)






2:39
0:44
0:50
2:07
4:24
7:04
1:57
4:35
7:38
3:06
0:45
5:27
4:13
3:06
2:24
9:00